Renata Dulian
"Hamlet 1996"
„Magdalenka Literacka", sierpień-październik 1996

 

W czasie ostatniej „Nocy Poetów" pod­szedł do mnie młody człowiek o charak­terystycznej „blond czuprynie" i zapytał czy może mi ofiarować swój tomik poezji. Postanowiłam zaglądnąć do niego późnym wieczorem. Tytuł wy­dawał się wskazywać, że jest to temat okrzy­czany - znowu Hamlet - pomyślałam, po raz kolejny współczesny -westchnęłam, lecz kie­dy przeczytałam kolej­ne strofy zrozumiałam. że mam do czynienia z niebanalną poezją. Mariusz Parlicki przedstawił w swoim tomiku teatr poezji pt. „Hamlet współczesny".

 

W tym swo­istym teatrze doświadczenie miesza się z dojrzewającą młodością i marzeniami o Arkadii, ale niestety już utraconej. M. Parlicki pisze:, „gdy anatomię pozna­wałem / z czaszki na lekcję przyniesionej / to nie o kościach tych myślałem, / lecz o Arkadii utraconej / świat nas otaczający jest tak trudny do poznania:, /gdy oczy pełne światła zamknę /to sens zrozumiem, powiem prawdę / lub nic nie powiem, nie zrozumiem"/. Tytułowy „Hamlet" Parlickiego stara się na swój sposób zgłębiać tajemnicę istnienia, zagadkę prawdy, po­szukuje człowieczeństwa i jego świadectw, „bo tylko nocą w samotności /jaśniej widać,/że w promieniach słońca / mało w nas człowieka"/ Czuje się, że autor tego tomiku przeszedł kurs współczesnej poezji. Jej echa pobrzmiewają wyraźnie, choćby Różewicza, Herberta i świadczą o tym dedy­kacje dla obu autorów. Sądzę, że czytelnik, który sięgnie po tę poezję zaduma się nad poszczególnymi wier­szami. Na szczególną uwagę zasługuje wersyfikacja, Parlickiego, który zdaje sobie spra­wę z wagi warsztatu poetyckiego. I chwała mu za to, bo na fali poe­zji białego wiersza coraz bardziej widać ten­dencję do powrotu klasycznych form.

 

Może zapowiadać to powrót poezji, w której treść i klasyczna forma są wyznacznikami artyz­mu i wartości. M. Parlicki (a za nim i jego „Hamlet") nie uległ propagandzie moder­nistycznej, ponieważ pozostając „głuchy na wysokie tony i niskie szmery / pozostał / tylko / człowiekiem”. Myślę, że jeśli M. Parlicki będzie podążał tym torem to może osiągnąć jeszcze większą dojrzałość i doskonałość swojej poezji.

Recenzja Renaty Dulian

poeta i satyryk Mariusz Parlicki

Dziękuję
za odwiedziny

:-)

Mariusz  Parlicki

oficjalna strona poety

Copyright © Mariusz Parlicki 2016 -2018

Designed by Mariusz Parlicki 2016 -2018

www.parlicki.pl

poeta Mariusz Parlicki